As mans quedas
Vinte o outro día. En realidade, estabas de costas, desde a miña mesa só distinguía a man dereita pousada a carón do libro que estudabas. Observar eses longos dedos teus que estiveron dentro de min, que tan ben coñecen as miñas formas e os orificios do meu corpo, provocoume nas entrañas unha involuntaria contracción. Para cando colliches o lápis xa me humedecera toda.
-Co-lixo
Voltamos, despois de unhas semanas moi atarefados. E alegría que levamos cando miramos no correo unha nova colaborión (doble). Grazas!
chuzame -